او را نباشد كه بحوض كوثر ايد نه و اللّه و نيست از من هر كه مسكرى خورد او را نباشد كه بحوض ايد نه و اللّه و نماز واجب است بر هر بالغ عاقل از مرد و زن كه پاك باشد از حيض و نفاس و بر مست و كافر نيز واجب است و اگر چه از ايشان درست نيست مادام كه كافر يا مست باشند و هر كه ترك نماز كند و حلال داند او مرتد است و واجب القتل باشد اگر مسلمان زاده باشد و اگر كافر زاده باشد او را توبه دهند چون قبول نكند بكشند و اگر ترك نمايد و مباح نداند او را تعزير نمايند تا بسه نوبت نوبت چهارم بكشند باب اوّل در انواع و اعداد نماز بدانكه نماز واجب است و سنّت و امّا واجب هفت نوعست نماز شبانروزى و جمعه و عيدين و ايات و طواف و نذر و شبه ان امّا نماز شبانروزى پنج است ظهر و عصر هر يك چهار ركعت حاضر را و دو ركعت مسافر را مغرب سه ركعت در حضر و سفر و خفتن چهار ركعت حاضر را و دو ركعت مسافر را صبح دو ركعت حاضر و مسافر را پس حاضر را در شبانروزى هفده ركعت واجب بود و مسافر را يازده ركعت و امّا نافلهء شبانروزى سى و چهار ركعت بود حاضر را و هفده ركعت مسافر را هشت ركعت ظهر را پيش از فرض و هشت ركعت عصر را همچنين و در سفر اينشانزده ركعت ساقط گردد و چهار ركعت مغرب را بعد از فرض در سفر و حضر و يكركعت خفتن را كه به نشسته دو گذارده مىشود بعد از فرض و در سفر ساقط ميگردد و هشت ركعت نماز شب و دو ركعت شفع و يكى وتر و دو ركعت صبح اينسيزده ركعت با چهار ركعت مغرب به سفر ساقط نميگردد و جميع نمازهاى سنّت دو ركعت دو ركعت گذارند بتشهّد و سلامى الّا نماز وتر و نماز اعرابى چنان كه بيايد و نماز چاشت پيش اماميه بدعت است و حرام باب دوّم در اوقات نماز اوّل وقت ظهر هنگام زوال شمس است و ان گاهيست كه سايهء چيزى بر زمين بنشانند مثل چوب و غيره ابتداى زيادتى كند بعد از انكه كم ميشده يا پيدا شود بعد از انكه نيست شده و از زوال مخصوص است به ظهر چندانيكه فرض ان گذارده شود بعد از ان اوّل وقت عصر است تا بغروب افتاب و اخر ظهر انزمانست كه تا بغروب مقدار گذاردن فرض عصر باقى مانده باشد ليكن وقت فضيلت ظهر تا انزمانست كه سايهء هر چيزى مثل انچيز شود كه به زمين بنشانند وراى انسايه كه در وقت زوال باقى مانده و فضيلت عصر تا انكه سايه دو چندان شود و سنّت است تاخير عصر از وقت فضيلت ظهر الّا در روز جمعه و اوّل وقت مغرب از غروب افتابست و ان گاهيست كه سرخى از جانب مشرق برود و مخصوص است به مغرب چندانيكه سه ركعت گذارده شود بعد از ان وقت عشا در مى ايد و ميكشد تا به نيم شب و اخر وقت مغرب انزمانست كه تا به نيم شب زمان اداى فرض عشا مانده باشد و ليكن وقت فضيلت مغرب تا زمان رفتن روشنيست از جانب مغرب و فضيلت عشا تا بيكدنگ و نيم از شبست و بعضى گفته‌اند تا به دو دانك و اوّل وقت صبح هنگام برامدن صبح صادقست تا بطلوع افتاب و وقت فضيلت صبح تا بظهور سرخى در جانب مشرق و وقت نافلهء ظهر پيش از فرض است از زوال تا اينكه